stu·pid [stoo-pid, styoo‐] adjective, -er, -est, noun, adjective
- lacking ordinary quickness and keenness of mind; dull.
- characterized by or proceeding from mental dullness;foolish; senseless: a stupid question.
- tediously dull, especially due to lack of meaning or sense;inane; pointless: a stupid party.
- annoying or irritating; troublesome: Turn off that stupid radio.
- in a state of stupor; stupefied: stupid from fatigue.
ผมเชื่ออย่างหนึ่งว่าการทำงานคือการเรียนรู้และแชร์ประสบการณ์ แต่ถ้ามีใครบางคนไม่อยากแชร์กับคุณก็ไม่เป็นไรผมว่าเดี๋ยวเขาก็ได้พบกับประสบการณ์ที่เต็มเปี่ยมเอง เมื่อคุณไม่ได้รับความร่วมมือด้วย เขามักจะบอกว่าทีเอ็งข้าไม่ว่าทีข้าเอ็งอย่าร้อง มีเแต่คนโง่เท่านั้นที่สร้างบ้านบนหาดทราย
