stu·pid [stoo-pid, styoo‐] adjective, -er, -est, noun, adjective

1. lacking ordinary quickness and keenness of mind; dull.
2. characterized by or proceeding from mental dullness;foolish; senseless: a stupid question.
3. tediously dull, especially due to lack of meaning or sense;inane; pointless: a stupid party.
4. annoying or irritating; troublesome: Turn off that stupid radio.
5. in a state of stupor; stupefied: stupid from fatigue.

ทุกครั้งที่ผมเลิกหรือไม้มีอารมย์จะเขียน Blog แล้วคิดจะเลิกไม่เขียนไม่ทำก็ต้องมีแรงดลใจเล็ก ๆ ให้ผมกลับมาตั้งใจอีกครั้ง คราวนี้ผมหายไปปีกว่า ๆ หลังจากประสบอุบัติเหตุครั้งใหญ่ในชีวิตจนเป็นจุดเปลี่ยนแล้วก็ทำให้ผมหันหน้ากลับมาแผ่นดินแม่ละทิ้งทุกโอกาสที่ไม่สามารถหาที่ใหนได้อีก

เหมือนชีวิตจะหมดหนทางแล้วก็ไม่อยากที่จะทำอะไรให้ตัวเองอีกแล้วเพียงใช้ชีวิตอยู่ไปวัน ๆ แต่ก็เหมือนโชคชะตาเล่นตลก เชื่อเถอะครับว่าโลกเรากลมจริง ๆ ผมเองประสบกับตัวเองและไม่มีทางจะปฏิเสธอะไรได้อีก

วันนี้ผมกลับมายืนอย่างตั้งใจโดยมีแรงสนับสนุนจากคนที่ผมจะรักเธอหมดใจ และใจดวงเล็ก ๆ ที่จะเป็นของขวัญชิ้นแรกที่ผมจะดีใจที่สุด